Aeroclub Keiheuvel werd geboren in het brein van Piet Van Buggenhout. Hij mag de geestelijke vader van de club genoemd worden. In de jaren ‘50 had deze man de onverwoestbare drang om zich de edele kunst van het vliegen eigen te maken. Ondanks het feit dat hij over eigen gemotoriseerd vervoer kon beschikken, Piet was garagehouder, vond hij de afstand tussen Mol en Deurne Antwerpen (het dichtstbijzijnde vliegveld toen) te lang. Hij richtte zich tot enkele kennissenkring om een eigen vliegveld aan te leggen. De meeste van deze ken-nissen hadden nu niet direct een "liefde" voor de luchtvaart maar meewerken vonden ze een leuk idee.

De gemeenten Mol, Geel en Kasterlee hadden geen plaats voor een vliegveld, maar in Balen hadden ze nog "iets" waar tijdens WO 2 de Duitsers landde en opgestegen. Dit was "De Kei-heuvel". "een godvergeten stuk duin en bos" zei de toenmalige burgemeester (en vriend van Piet) dhr. Egied Wouters en de eerste voorzitter van de beheerraad. Bij het verschijnen van de statuten in het staatsblad van 27/10/56 had Piet een vliegveld, maar geen vliegtuigen en geen instructeur of iemand die wist hoe het allemaal moest. De leden van een zweefvliegclub uit Viersen (D) vlogen uit pure nood op een strip in Neerpelt. Zij hadden alles (vliegtuigen en de know-how inbegrepen), behalve een vliegveld. De samenwerking tussen de 2 clubs die nog steeds bestaat, was geboren. Terzelfder tijd legden alle beheerders uit eigen zak geld samen en kochten zich de Rhönlerche 00-KEI (eerste start september '58). Een van de eerste leden was dr. Van Elst. Een goed zweefvlieger, een zeer goede arts en financieel genie. Tot zijn overlijden was hij secretaris van de club. Hij was één van de mensen waardoor de club groot geworden is. Na wat instructeurs perikelen verscheen dhr. Raymond Van Gestel op het toneel als lesgever zweef- en motorvliegen. Hij kwam... hij zag... en zei: "daar is iets van te maken!" Hij heeft zijn woorden waar gemaakt. Dankzij hem werd de club en het zweefvliegen aan het brede publiek kenbaar gemaakt.